Onder het motto “Auto Emociòn” bouwt Seat de jongste tijd sexy gelijnde vierwielers met een sportief weggedrag en dito motoren. De Altea past ook in die filosofie. Hoewel het om een MPV gaat, hield men bij het concept van de wagen rekening met de noden van een sportieve bestuurder. De zithoogte van de bestuurder is hier essentieel. Hoe lager het zwaartepunt, hoe makkelijker je een wagen aanvoelt. Je zit dus niet op een stoel maar in een stoel. Spijtig genoeg is de rest van de dashboardarchitectuur ontworpen om hoog te zitten. Als je de bestuurdersstoel in zijn laagste tandje zet, lijk je haast te “verdrinken” in het interieur.

 Minder flashy

Toch is en blijft deze Altea een bijzonder goeie oefening om een éénvolumewagen van een beetje sportief dna te voorzien. Sportieve MPV’s horen thuis in een vrij select clubje. Opel maakt een erg extreme versie met de Zafira OPC en straks ook met de compactere Meriva. De concullega die het dichtst bij de Altea staat, is de C-Max van Ford. Die ziet er misschien niet even flashy uit, maar rijdt wel vrij sportief. Datzelfde gevoel ervaren we aan het stuur van de Altea. De besturing is precies en communicatief. Het onderstel dat Seat leent bij de VW Golf, werd een beetje verlaagd, vergeleken met de ‘gewone’ Altea. Dat zorgt ervoor dat de wagen zeer hard wordt. Dat is ook nodig als je een vrij hoog gebouwde wagen een sportief rijgedrag wil geven. Zolang je over een goed wegdek rijdt, is er geen vuiltje aan de lucht. Deze snelle dieselversie lijkt wel ontworpen voor de Duitse Autobahn. Maar eens je de Spaanse schone over een gehavend wegdek stuurt, kan je de tussenwervelschijven van je ruggengraat exact lokaliseren.

Op het weggedrag zelf valt weinig aan te merken. Bovendien voorziet Seat standaard een ESP (elektronisch stabiliteitsprogramma), mocht er al wat misgaan.